print

Augustus | Leo Fijen over de lessen van de schepping voor ons geloof

De lessen van de schepping voor ons geloof

Ergens op de weg tussen Passaggio di Bettona en Bevagna ligt een kleine kapel in het open veld. Er staan ook wat banken, er is een altaar en er kan dus het geloof gevierd worden. Daarmee is deze kapel anders dan de meeste spirituele plekken die je tegenkomt in Umbrië. Soms komen hier blijkbaar meerdere mensen samen om het geloof te vieren. En de reden wordt duidelijk wanneer je even de tijd neemt om de inscripties te lezen. Dan blijkt dat dit plek is waar Franciscus tot de vogels heeft gepreekt.

Als je het niet weet vlieg je er aan voorbij, op de fiets of met de auto. Want de weg is glooiend en dwingt je om vaart te maken. Franciscus deed dat in de 13e eeuw juist niet, hij maakte tijd om nog meer verbonden te zijn met de schepping. Hij deed dat om in de vogels, de bomen, de wormen, de planten en de vlinders de afbeelding van de Schepper te zoeken en soms te herkennen. Franciscus omhelsde al het geschapene en zocht daarmee de verbinding met God. In alles ging hij de weg van Christus om meer het geheim van het geloof en het leven te naderen, dus ook in zijn liefde voor alles wat de aarde voortbracht.

Ik ben geen katholiek die met zijn handen in de aarde wroet, ik ben geen christen die elke dag in alle facetten met het milieu bezig is, maar ik ontdekte in mijn rondgang langs abdijen en bij mijn bezoek deze zomer aan Umbrië dat de aarde een oproep aan ieder van ons doet. En wie daar aan voorbijgaat en daar niet de hand van de Schepper ontdekt, gaat ook anders met de rest van het leven om. Ik leerde daarmee dat de aarde ons leert om zorgvuldiger met het geschenk van alle leven om te gaan.

De aarde leert ons en zeker ook mij om meer barmhartig met het leven om te gaan. Halverwege de vakantie in Umbrië stond ik heel vroeg op om in San Damiano bij het kruis te zijn dat 800 jaar geleden Franciscus aanspoorde om zijn leven te veranderen. Ik reed om zes uur in de ochtend door een landschap dat nog moest ontwaken. Er hing een prachtige dauw over de akkers, de zon deed moeite om daar door heen te komen. Ik deed niet meer dan kijken en werd stil van dit wonderlijke tafereel. En in die stilte besefte ik dat ik deelde in Iemand die veel groter is dan ikzelf.

Dat doet de schepping, de geeft de aarde ons. Dat leert de zon mij. Daarom zouden we ook meer teksten moeten lezen over de schepping. Deze zomer hebben we dat in navolging van paus Franciscus gedaan. Die schreef een prachtige groene encycliek. Fragmenten daarvan staan in een mooie brochure die vorige maand is uitgekomen. Maar daar klinkt ook de heilige Franciscus door, net als bijzondere passages uit de bijbel. En waarom doen we dat bij Adveniat? Omdat de aarde ons leert om ook anders met elkaar om te gaan en steeds weer de weg wijst naar God.

Leo Fijen


De Schepping, de mooiste teksten om God te danken en te loven
100 exemplaren voor 120 euro
Uitgave Adveniat Baarn